Dziekan z żalem informuje o śmierci prof. dra hab. Jacka Gorczycy – wieloletniego współpracownika WNB

Prof. dr hab.
Jacek Gorczyca
7.06.1959-02.03.2023

Instytut Biologii, Biotechnologii i Ochrony Środowiska,
Wydział Nauk Przyrodniczych

Profesor dr hab. Jacek Gorczyca rozpoczął studia na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska, Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach w 1978 roku. Pracę magisterską którą obronił w 1983 r. wykonywał pod kierunkiem prof. dr hab. Sędzimira Macieja Klimaszewskiego i w tym samym roku, jako asystent – stażysta rozpoczął pracę w Katedrze Zoologii. Zainteresowania naukowe profesora Jacka Gorczycy koncentrowały się wokół problemów związanych z taksonomią, zróżnicowaniem oraz rozmieszczeniem w Polsce i na świecie pluskwiaków (Hemiptera) z rodziny tasznikowatych (Miridae). Początkowo, badania miały charakter prac zoocenotycznych w których Profesor próbował określić stopień przywiązania poszczególnych gatunków pluskwiaków z określonymi zbiorowiska roślinnymi, następnie objęły również zagadnienia związane ze zróżnicowaniem taksonomicznym i powiązaniami filogenetycznymi w obrębie grupy. Szczególne miejsce w badaniach tych zajęła podrodzina Cylapinae. Tej niewielkiej grupie pluskwiaków o tropikalnym rozmieszczeniu, która ma kluczowe znaczenie w zrozumieniu filogenezy Miridae, Profesor Jacek Gorczyca poświęcił prawie cały swój czas, zostając światowym ekspertem w jej poznaniu. Opracował katalog Cylapinae świata, dokonał rewizji rodzajów i plemion w jej obrębie opisując ponad 130 nowych dla nauki gatunków, kilkanaście nowych rodzajów, 2 nowe plemiona. Nie zaniedbywał przy tym prac nad fauną Polski, czego efektem było opracowanie heteropterofauny Pustyni Błędowskiej, Bieszczadów, okolic Mielnika nad Bugiem czy torfowisk wysokich południowej Polski. Wraz z zespołem Katedry Zoologii stworzył rozpoznawalny w kraju oraz na świecie zespół hemipterologów. Przy wszystkich cechach naukowca, Profesor był jednocześnie przyrodnikiem doskonale czującym się w terenie. Przekładało się to na niezliczone wyjazdy w różne zakątki Polski i świata, z których wracał z zebranym materiałem naukowym i dydaktycznym.

Wśród studentów był cenionym, dydaktykiem, który swoją wiedzę przyrodnika potrafił przekazać młodym zoologom. Był dobry kolegą, życzliwym i pomocnym dla otaczających go osób. Takim też pozostanie w naszej pamięci.

Dyrektor Instytutu Biologii, Biotechnologii i Ochrony Środowiska,

Pracownicy Zespołu Zoologii oraz cała społeczność Instytutu